«Χριστός Ανέστη!» Μια «καλή είδηση» για όλο τον κόσμο!

                

                                              «Ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε» 

 Όταν πέρασε το Σάββατο, η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία, η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη, αγόρασαν αρώματα για να πάνε να αλείψουν το σώμα του Ιησού. Ήρθαν στο μνήμα πολύ πρωί την επομένη του Σαββάτου, μόλις ανέτειλε ο ήλιος. Και έλεγαν μεταξύ τους: «Ποιος θα μας κυλήσει την πέτρα από την είσοδο του μνήματος;», γιατί ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Μόλις όμως κοίταξαν προς εκεί, παρατήρησαν ότι η πέτρα είχε κυλήσει από τον τόπο της.

 Μόλις μπήκαν στο μνήμα είδαν ένα νεαρό με λευκή στολή να κάθεται στα δεξιά και τρόμαξαν. Αυτός όμως τους είπε: «Μην τρομάζετε. Ψάχνετε για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον σταυρωμένο; Αναστήθηκε. Δεν είναι εδώ. Να και το μέρος, όπου τον είχαν βάλει. Πηγαίνετε τώρα και πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο: «Πηγαίνει πριν από σας στη Γαλιλαία και σας περιμένει. Εκεί θα τον δείτε, όπως σας το είχε ήδη πει». 

Οι γυναίκες βγήκαν και έφυγαν από το μνήμα γεμάτες τρόμο και δέος. Δεν είπαν όμως τίποτα σε κανέναν, γιατί φοβούνταν. Μκ 16, 1-8 «Η αλήθεια όμως είναι πως ο Χριστός έχει αναστηθεί» Η αλήθεια όμως είναι πως ο Χριστός έχει αναστηθεί, κάνοντας την αρχή για την ανάσταση όλων των νεκρών.

 Γιατί, όπως ο θάνατος ήρθε στον κόσμο από έναν άνθρωπο, έτσι από έναν άνθρωπο ήρθε και η ανάσταση τα νεκρών. Όπως πεθαίνουν όλοι εξαιτίας της συγγένειας με τον Αδάμ, έτσι, χάρη στη συγγένεια με τον Χριστό, όλοι θα ξαναπάρουν ζωή. 

Χριστός Ανέστη! Αυτός είναι ο χαιρετισμός των χριστιανών μεταξύ τους από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι και την ανάληψή του Χριστού

Ο Απόστολος Θωμάς αγγίζει τις πληγές 

"Χριστός Ανέστη!" "Αληθώς Ανέστη!"

στους Ουρανούς. Για 40 μέρες, λοιπόν, ομολογούμε την ανάσταση του Κυρίου και ο αντιχαιρετισμός είναι: "Αληθώς Ανέστη!" 

Αυτή ήταν μια συνήθεια των πρώτων χριστιανών, γιατί με αυτόν τον τρόπο επιβεβαίωναν και ομολογούσαν το μεγάλο θαύμα, όπως το έζησαν οι Απόστολοι του Χριστού, όταν τον είδαν μπροστά τους ολοζώντανο και τον Θωμά να ακουμπά το δάκτυλό του στις πληγές που άφησαν τα καρφιά στα χέρια και στα πόδια του Χριστού.Και έρχεται η ομολογία του Αποστόλου Θωμά: "Ο Κύριός μου και ο Θεός μου".

Ας χαρούμε κι ας νιώσουμε τη χαρά που ένιωσαν κι οι Απόστολοι του Χριστού κι ας συνηθίσουμε να λέμε αυτόν τον χαιρετισμό και τον αντιχαιρετισμό: "Χριστός Ανέστη!", "Αληθώς Ανέστη!" 

Ήρθε και η Μεγάλη Εβδομάδα. 

Αρχίζοντας από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα. Η εβδομάδα αυτή είναι πολύ διαφορετική από τις υπόλοιπες του χρόνου. Είναι η πιο λυπητερή ημέρα για τους χριστιανούς. Ο Χριστός συλλαμβάνεται ύστερα από την προδοσία του Ιούδα, βασανίζεται, υποφέρει, καταδικάζεται σε σταυρικό θάνατο, πεθαίνει, ενταφιάζεται και τρεις μέρες μετά τον θάνατό του ανασταίνεται και παρουσιάζεται στους μαθητές του δίνοντάς τους μεγάλη χαρά. Αυτή τη χαρά, τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο, γιορτάζουμε την Κυριακή του Πάσχα. Λαμπάδες, κόκκινα αβγά, τσουρέκια, αρνί και κατσικάκι θα είναι τα έθιμα που θα μας συντροφέψουν και φέτος τις Άγιες αυτές μέρες. 

Να είστε όλοι καλά! Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα! Και...με υγεία να ανταμώσουμε πάλι όσο το δυνατόν το συντομότερο!

Γράψτε μια ευχή όλα τα παιδιά και των δύο τμημάτων και δημοσιεύστε την στο

blog.

                               Οι κανόνες. Περιορισμός ή διασφάλιση της ελευθερίας; 

Οι γονείς της Ελένης δεν της κάνουν παρατηρήσεις κι έτσι, όταν πηγαίνει σε πάρτι, κάνει όλο ζημιές με αποτέλεσμα οι φίλες της να μην την καλούν. 

Η Ιωάννα παραπονιέται στη μητέρα της ότι δεν την αφήνει να μπαίνει μόνη της στο διαδίκτυο.

 Η κυρία Άννα προσπαθεί να κοιμηθεί το μεσημέρι, καθώς έχει γυρίσει κουρασμένη από τη δουλειά της, αλλά τα παιδιά της βάζουν δυνατά την τηλεόραση. 

Ο Αντρέας έχει το ελεύθερο από τους γονείς του να κοιμάται ό,τι ώρα θέλει το βράδυ. Εκείνος ξενυχτά στην τηλεόραση και την άλλη μέρα στο σχολείο είναι κουρασμένος, δεν προσέχει ούτε συμμετέχει στο μάθημα. 

Ο Γιάννης προσπαθεί να απαντήσει σε μια ερώτηση του δασκάλου, αλλά οι συμμαθητές του πετάγονται και φωνάζουν την απάντηση, πριν προλάβει εκείνος να την πει. 

Ο Βασίλης πετά στο προαύλιο το σακουλάκι του φαγητού του. 

Ο κύριος Κώστας δε ζητά απόδειξη όταν ψωνίζει.

 Η κυρία Μαρία παραβίασε το στοπ και τραυμάτισε σοβαρά έναν μοτοσικλετιστή που δε φορούσε κράνος.

 Ο κύριος Μηνάς πάρκαρε στη θέση που είναι για τους ανάπηρους.

Σε ένα από τα μαθήματα που κάναμε μαζί, ήταν και οι κανόνες που μπαίνουν στη ζωή μας. Είχαμε πει ότι ο κανόνας δεν είναι νόμος. Τους κανόνες τους σκεφτόμαστε οι άνθρωποι και τους τηρούμε, για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη και να μην δημιουργούμε προβλήματα στους συνανθρώπους μας. Πιο πάνω είναι παραδείγματα που βρίσκονται στο βιβλίο μας και τα οποία τα συζητήσαμε. Από αυτά μπορούμε μόνοι μας να καταλάβουμε τι είναι σωστό και τι όχι.

Μπορείτε να γράψετε κι εσείς έναν κανόνα που έχετε στην οικογένειά σας; Κάτω από την ανάρτηση θα βρείτε τη λέξη "Comments", θα κάνετε "κλικ" επάνω της, θα γράψετε έναν κανόνα και μετά θα πατήσετε "Publish" 

Σε όλες τις αναρτήσεις μπορούν να συμμετέχουν οι μαθητές και των δύο τμημάτων. Μην γράφετε το ονοματεπώνυμό σας, αλλά μόνο το μικρό σας όνομα. Σας ευχαριστώ.